నా పేరు ప్రవీణ్. వయస్సు 26 చూడడానికి మామూలుగా వుంటాను. నాకు అమ్మాయలు అంటే చాల ఇష్టం. ఎందుకో తెలియదు కానీ ఆడవాళ్ళని చూడగానే న వొళ్ళంతా అదోల అవుతుంది. ఈ కథ నేను బి.టెక్ మొదటి సంవత్సరంలో ఉన్నప్పుడు జరిగింది.మేము అప్పుడు హైదరాబాద్ లో ఉండేవాళ్ళం. మా పక్క ఫ్లాట్ లో ఒక ఫ్యామిలి వుండేవారు. ఆంటి,అంకుల్ వాళ్ళకు ఇద్దరు కూతుర్లు. పెద్ద అమ్మాయి పేరు వింధ్య. బి టెక్ రెండవ సంవత్సరం చదేవేది. రెండో
ఆదివారం మధ్యాహ్నం భోజనం చేసి టివి చూస్తు కూర్చున్నాను. ఎదురుగా రూప! తను మా పక్కింట్లో ఉంటోంది. “మా ఇంట్లో టివి పాడైంది. ఓ సీరియల్ మిస్ చెయ్యకుండా చూస్తాను. మీరేమీ అనుకోనట్లైతే మీ ఇంట్లో చూడొచ్చా?” అడిగింది. ప్లీస్, రండి లోపలికి. కూర్చోండి అని సోఫా చూపిస్తు రిమోట్ తన చేతికిచ్చాను. తనేదో ఛానల్ పెట్టి సీరియల్ చూడ్డంలో మునిగిపోయింది. నేను మరో సోఫాలో పేపర్ చదువుతూ కూర్చున్నాను. అప్పుడప్పుడూ తను ఓరకంట నావైపు చూడడం
కాసేపు నా అందాలతో… కిందా పైనా కూడా ఏ పక్షపాతమూ చూపించకుండా ఆడుకున్న బాబాయ్… ఇంకా ముందుకు వచ్చాడు…! నన్ను వెనకనుండి పొదివి పట్టుకుని… నా పొట్ట మీద ఒక చెయ్యి వేసి… నా పిర్రాలను వెనక్కి లాగాడు…! వెనక్కి లాగాడో… ముందుకు తోసాడో అర్ధం చేసుకోలేనంత వేగంగా… గుద్ద సందులోంచి… క్రింద వైపుగా… నా మెత్తటి మానంలోకి… అప్పటి దాకా అతని నాకుడుకు పరవశించిపోయి… ఇంకా రసాలు విరజిమ్ముతున్న నా మెత్తటి మదన మందిరంలోకి… సూదిలాంటి
డిగ్రి మొదటి సంవత్సం స్నేహితులమైన నేను మేరి ఫైనల్ ఇయర్ కి వచ్చేసరికి ప్రేమికులమయ్యాం. “నా తరుపునించి మన పెళ్ళికి ఎలాంటి ప్రాబ్లం రాదు. మా ఇంట్లో చాల లిబరల్. నీదే భయంగా ఉంది” అనేది. “నేనెలాగో మ్యానేజ్ చేస్తాగ ఇప్పటినుంచే భయపడ్డం ఎందుకు?” అనేవాడ్ని. ఫైనల్ ఇయర్ పరీక్షలు ఐపోయాయి. నేను పదిరోజులకని వైజాగ్ వెళ్ళొచ్చాను. ఆ రోజు ఉదయమే మేరి మా ఇంటికొచ్చింది. కొంపదీసి ఇల్లొదిలి వచ్చేసిందా అని భయమేసింది. కాని అంతకంటే భయంకరమైన
అప్పటికి నాకు పద్దెనిమిదేళ్ళుంటాయి. ఆ సరికే 36 అంగుళాలను టచ్ చేస్తోంది నా జాకెట్! దాంతొ కుర్రాళ్ళ చూపులన్నీ కూడా నా మీదే ఉండేవి! ఇంతకూ నా పేరు చెప్పలేదు కదూ మీకు.. వైష్ణవి నా పేరు! అమ్మ, తమ్ముడు, నేను… నాన్న ఉద్యోగ రీత్యా దూరంగా ఉంటూ రెండు నెలలకో మూడు నెలలకో ఇంటికి వస్తూ ఉంటారు.మా పిన్ని అంటే.. అమ్మ చెల్లి వాళ్ళ ఆయన పక్కింట్లొనే ఉంటారు. అతనే మా ఆలనా పాలనా చూసే
Telugu sex stories|వైష్ణవి! వేడెక్కించే విరహిణి! Read Post »
మొబైల్లోమాట్లాడుతూ క్యాస్యువల్గా కిటికీలోనుండి స్టెప్స్ వైపు చూసాను. ఒక్కసారిగా మైండ్ మారిపోయింది. స్కూల్ బాగ్ భుజానికి వేసుకుని చుడిధార్లోస్టెప్స్ ఎక్కుతున్న ఆకారం మీదకి పోయాయి నా కళ్ళు. ఎస్పెషల్లీ నా చూపు మాగ్నేట్లా, స్టెప్స్ఎక్కుతుంటే లయబద్దంగా కదులుతున్న తన పిర్రల మీదకి పోయింది. ఫ్రాక్షనాఫ్ సెకండ్లో ఆవ్యక్తి ఎవరో తెలిసాకతనేనా అనిపించింది. అందుకు ఋజువుగా తన 8సంవత్సరాల కూతురు స్టెప్స్ ఎక్కుతూ తన వెనుక కనిపించింది. ఓహ్… తను ఎవరో కాదు… ఉమ… ఉమామహేశ్వరి తనపూర్తి పేరు.
ఒక రోజు… కాలేజ్ నుండి ఇంటికి వస్తుండగా ఫ్రెండ్స్ తో మాట్లాడుతూ లేట్ అయిపోయింది. ఆ రోజు కిరణ్ రాలేదు. బస్సులన్నీ వెళ్ళిపోయాయి. కాలేజ్ ఊరినుండి చాలా దూరం. కొంచెం ముందుకు హై వే మీద నడిస్తే బస్సు స్టాప్. సిటీ బస్సు కూడా ఫ్రీక్వెన్సీ చాలా తక్కువ. ఎప్పుడో గంటకో గంటన్నరకో ఒక బస్సు వస్తుంది. అవీ సరిగ్గా ఆగవు. ఆటోలు కూడా చాలా తక్కువగా వస్తాయి. అదీ టికెట్ సర్వీస్ మీద. ఊరికి 20
వైష్ణవి! వేడెక్కించే విరహిణి! —-ఎర్రమట్టిదిబ్బలు! Read Post »