అది హిమాలయాల్లో ఉన్న ఒక గూడెం. అక్కడ విచిత్రమైన కుటుంబ వ్యవస్థని రెసెర్చ్ చెయ్య్తానికి ఒకమ్మాయి వెల్లింది. మిగతా కథ ఆ అమ్మాయి మాటల్లోనే…నేను ఉత్తరకండ్ రాస్ట్రమ్ళో హిమాలయాల్లో ఉన్న ఒక తెగమీద Antharapaalajee స్తడీ చెయ్యటనికి వెల్లేను. ఆతెగగురించి తెలిసినవాల్లు, నాకు దగ్గరి పట్నంలో ఒక కాలేజీ హాస్టల్లో బస ఇచ్చి, రోజూ ఉదయం అక్కడికి, చిన్న జీపులో వెల్లి, దిగి, నాల్గు కిలొమీతర్లు నడవాల్ని చెప్పేరు. ఆతెగవాల్లు, మామూలుగానే ఉంటారు. కానీ ఎవర్నీ రాత్రి
అది డిగ్రీ కాలేజీలో నా మొదటి రోజు, నాలుగు నెలలు ఆలస్యంగా జాయిన్ అయ్యాను. కాలేజీ ప్రిన్సిపల్ని కలసి నాకు సంభందించిన అన్ని certificates ఇచ్చి నా క్లాసురూముకి వెళ్ళాను. అందరు నావంక అదోల చూస్తున్నారు కారణం ముందుచేప్పినట్లుగా లేట్ జాయినింగ్. వెళ్లి ఆఖరు బెంచ్లో కూర్చున్నాను.ప్రక్కన ఉన్న వ్యక్తిని హాయ్ అని పలకరించాబోయాను అతను మన HOD క్లాసు చెపుతున్నాడు తరువాత మాట్లాడుకుందాం అని గొణిగాడు నేను అబ్బో అనుకుని క్లాసు విందామని ట్రై చేశాను.
ఈ రోజు మా ఆయన ఊరెళ్ళి న రెండో రోజు. ఈ రోజు వస్తారు. నేను స్నానం చేసి, బట్టలు కట్టుకోడానికి అద్దం ముందు నిలబడ్డాను. అద్దం లో కొట్టొచ్చినట్లున్న కనిపిస్తున్న నా భారీ సైజు సళ్ళు నాకే అందంగా అనిపిస్తున్నాయి. నా పెళ్లి జరిగే నాటికి చిన్న యాపిల్ పళ్లు లాగ వుండే నా సళ్ళు ఇప్పుడు పెద్ద సైజు కొబ్బరి కాయల్లా తయారయ్యాయంటే అది మా ఆయన ప్రతాపమే. అయిదేళ్లుగా ఆయన వాటిని విడవ
నా పుట్టిన రోజు కదా ,బాత్ చేసి మంచి ఎక్ష్పొస్ డ్రెస్ వేసుకున్నాను.ఎవరో డాడీ పేరు పెట్టి పిల్చారు,వెళ్లి చుస్తే ఆరుగురు ఉన్నారు,ఏమిటండి అని అడిగా,మీ డాడీ లేరా అని అడిగారు.లేరు ఊరు వెళ్లారు అన్నాను.అందరు కోపం గా ఉన్నారు,మీ అన్నయ్య ఉన్నాడా అని అడిగారు.ఉన్నాడు అన్నాను.బయట ఎందుకు లోపలికి రమ్మన్నాను.లోపలికి వెళ్లి ఎవరో వచారు అన్నాను.అన్నయ్య వాళ్ల ను చూసి కొద్దిగా బయ పడుతున్నాడు.వాళ్లు ఏవో ఫొటోస్ చూపిస్తున్నారు.అన్నయ్య రూమ్ లోకి వచ్చి ఏడుస్తున్నాడు,ఏమిటి రా
నా పేరు మీరా. ఆ రోజు నాకు నిద్ర పట్టడం లేదు. ఒక కప్ లో కాఫీ కలుపుకుని బాల్కనీ లో చందమామని చూస్తూ కూర్చున్నాను . రాత్రి 11 అయ్యింది. నాకు కు ఇరవయి ఆరు ఏళ్ళు . పెళ్లి అయ్యి ఆరు ఏళ్ళు అయ్యింది. నా భర్త మహేష్ నాకన్నా పదిహేను ఏళ్ళు పెద్ద. నేను కొంచెం అందంగా ఉండడం వలన మహేష్ కట్నం లేకుండా చేసుకుంటా అన్నాడు. పేదరికం లో ఉన్న మా
ఆలస్యం అయిపోయిందని హడావడిగా కారు దిగి నా క్లినిక్ వైపు పరిగెట్టాను. అప్పటికే ఒక అరడజను మంది పేషెంట్స్ నా కోసం ఉన్నారు. నన్నుచూసి తెలిసిన మొహాలు లేచి నిలబడ్డాయి గౌరవం తో. ఒక ముసలాయన పాపం తెగ దగ్గుతున్నాడు. బయట వాతావరణం ముసురుగా ఉంది. ఆ తేమ కి ఆయన రోగం ఎక్కువుగా ఉందనిపించింది నాకు. వెళ్ళి నా కుర్చీ మీద కూర్చోగానే రవి ( నా క్లినిక్ బాయ్) ఆ ముసలాయనని అతని కొడుకు
నేను, రమణ వెళ్ళేసరికి, పేషెంట్స్ ఎవరూ లేరు. డాక్టర్ సునీత, ఆమె భర్త చాలా పేరున్న గైనకాలజిస్ట్లు. ఎప్పుడూ చాలా మంది ఉంటారు పేషెంట్స్. రిసెప్షనిస్ట్ మా అడుగుల చప్పుడు విని తల ఎత్తి చూసింది. మల్లెపువ్వులు వాటి ప్రమేయం లేకుండా సువాసనలు వెదజల్లుతాయి. కొందరు ఆడవాళ్ళు అప్రయత్నంగానే సెక్స్ కార్చేస్తారు, చూపుల్తో మొడ్డలు లేపేస్తారు, పైట జార్చక్కర్లేకుండానే. ఆమె ఒంటి పొర పైట లోంచి పొంగుతున్న సళ్ళని గుడ్డ్లప్పగించి చూస్తున్నాడు రమణ.”ఆడవాళ్ల క్లినిక్ లో ఎందుకింత
ఆడవాళ్ల క్లినిక్ లో ఎందుకింత సెక్సీ రిసెప్షనిస్ట్? Read Post »