హాయ్ .. నా పేరు శిల్ప. వయసు 29. పెళ్లి అయింది .ఇక్కడ కథలు చూసి నాకు కూడా ఏమైనా రాయాలి అనిపించింది. కాని ఎప్పుడూ రాయలేదు. ఎం రాయాలో తెలియక ఏదో రాస్తున్నాను. రాసేవి అన్ని నా అనుభవాలు కాదు కాని నావి కూడా జత చేసి రాస్తాను. కానీ ఒక్కటే ఇబ్బంది. ఈ కథలు పచ్చి భాష ఉపయోగించి రాయాలి. అది ఎలా అని చూస్తున్నాను. ప్రయత్నిస్తాను. బావుండక పొతే చెప్పండి ఆపేస్తాను.అది బెంగుళూరు
.కాసేపట్లో ఆవిడ నా మొగుడి మొడ్డ ని శుభ్రంగా నాకేసి ఒట్టల మీద పడింది…వాట్నీ ఓ క్షణం నాకి ముని పళ్ళతో కొరికినట్లుంది…‘…ఏయ్…వదినా…’ అంటూ మూల్గాడు నామొగుడు…‘…నన్ను కొరికినట్లు లేదేమో!…’ అని… వేళ్లతో వాట్నిసున్నితంగా రుద్దుతూ విప్పారిన నోటితో గుండుని మింగే ప్రయత్నంలో పడింది…నెమ్మదిగా గుండుతో మొదలెట్టి ….సగం మొడ్డని నోట్లో ఇముడ్చుకుని చీకుతూ మధ్య మధ్యలో నామొగుడివైపు రెచ్చగొట్టే చూపులు విసరడం మొదలెట్టింది…‘…ఇంకాస్త ట్రై చెయ్యి వదినా!…’ అంటూ పైకి లేచి ఆవిడ గుబ్బల్ని ఒడిసి
…నేను బాత్ రూం లోంచి బయటికి రాగానే, నన్ను పట్టేసుకుని…మంచం మీదికి లాక్కుపోయి…వెల్లకీతలా పడేసి……నా గుబ్బల్ని ఒడిసిపట్టుకుని…తన తొడల్తో నా తొడలు మొరటుగా విడదీసి…కసిగా దిగబడి…ఓ మూడు నిముషాలు నాకూపిరాడకుండా దున్ని చిప్పిల్లిపోయాడు…ఎవరో నన్ను రేప్ చేసినట్లనిపించింది వకూ ఓ రెండు క్షణాలు… ‘…ఎందుకు బాబూ ఇంత కసి!…రాత్రి కాంపెన్సేట్ చేస్తానన్నానుగా!…’ అన్నాను… ఓ రెండు నిముషాల తర్వాత తెప్పరిల్లి …‘…అది అసలు…ముందు వడ్డీ వసూలు చేసుకోవాలిగా!…’ అంటూ చిలిపిగా కన్నుగీటి…‘…సారీ సంధ్యా!…వజ్ ఐ వెరీ రఫ్!?…’
…నేనెందుకూ?…’ అన్నాను ఆశ్యరపోతూ…ఐ పిల్…కోసం…ఆ మెడికల్ షాప్ కి వెళ్ళాను… అక్కడ ఒక ఫిఫ్టీ ప్లస్ ఆవిడొక్కర్తే ఉంది…‘…ఎందుకూ? …ఎవరికీ?…నీ గర్ల్ ఫ్రెండ్ కోసమా!…ఎంతసేపైంది మీరు కలుసుకుని??…’ లాంటి ప్రశ్నల్తో నా ప్రాణాలు తోడేసి….ఆ అమ్మాయిని తీసుకునిరా!…కొన్ని జాగ్రత్తలు చెప్పాలి…’ అంటూ నాకివ్వకుండా నన్ను తరిమేసింది…నిన్న నా పొరపాటు వల్ల మీకేం ఇబ్బంది కలుగుతుందో!…అందుకని…మీరు కూడా వస్తే!…’ అంటూ నీళ్ళు నమిలాడు వెంకట్… ‘…ఛీ…’ అన్నాను జేవురించిన మొహంతో.. ‘…సర్…మీరుకూడా రండి…మేమ్ మొహమాటపడుతున్నారు…’ అన్నాడు వెంకట్…‘….అప్పటికి గానీ
‘…మీ నైట్ కేప్ తో ఇదే డ్రింక్ పంపించనా…’ అన్నాడు సూపర్వైజర్…’…ఓకే…’ అని బైల్దేరాం…మాకన్నా రెండు ఫ్లోర్స్ ముందే దిగిపోయాడు వెంకట్ …’ గుడ్నైట్’ చెప్తూ…’…ఏమంటున్నాడు సంధ్యా నీ ఫాన్…’ అన్నాడు వికాస్…నేనేం మాట్లాడలేదు… ‘… అడ్వాన్స్ అయినట్లున్నాడు…అవునా…అందుకే నీ మొహం ఎఱ్ఱబడింది….’అన్నాడు మళ్ళీ…ఇప్పుడూ నేనేం మాట్లాడలేదు…’…ఏయ్…వాడిముచ్చట తీర్చరాదూ…నేఏం అనుకోనులే…’ అన్నాడు….. ‘…ఛీ…’ అంటూ వికాస్ తొడని గిల్లాను…ఇంతలో లిఫ్ట్ ఆగింది…గదిలోకెళ్ళేదాకా వికాస్ ఏమీ మాట్లాడలేదు…తలుపేసి నన్ను దగ్గరకి లాక్కుని…’…ఇటువంటి అవకాశాలు ఎప్పుడో ఒకసారి వస్తాయి…
,…ఆవిడతో ఎందుకు కూర్చున్నానంటావా! ఇందాకా చెప్పాగా! ఆవిడ కూడా మేనేజింగ్ కమిటీలో మెంబరు…చాలా తెలివైంది …కంపెనీ విషయాళ్ళొ ముఖ్యమైన నిర్ణయాలు ఆవిడవే! అందుకోసం ఆవిడని కూడా మంచి చెసుకోవాలి….నా క్వాలిఫికేషన్స్…తెలివితేటలమీదే నన్ను సెలెస్ట్ చేసుకొన్నామని, ఇంకా హైయర్ పోస్ట్ కి నేనెలిజిబులని, కాపోతే కొందరు సీనియర్లని వెంటనే అసంతృప్తి పరచలేనని,కొద్ది నెలల్లో చూస్తానని మదన్ సర్ ఇంటర్వూ లోనే చెప్పాడు…ఆయన మహా నైవేద్యాలంటే పడి చస్తాడు… కొద్ది రోజుల్లో రీజనల్ మానేజర్ పోస్ట్ కి ఇంటర్వ్యూలున్నాయి… చుట్టూ
కలిసి విజయవాడ నుండి హైదరాబాద్ కి బయలుదెరాము.. అది డిసెంబర్ నెల 1990. ఇప్పటి ల VOLOVO బస్సులు ఉండే వి కాదు, 2 సీటర్ పుష్ బ్యాక్ మాత్రమే ఉండే వి. బస్సు విజయవాడ లో 11 కి స్టార్ట్ అయింది . కాసేపటి కి పద్మ నిడురపాయింది . అప్పుడు అది 1 ఇంటర్ లో ఉంది, కానీ పరికిణీలు వెసెది.. దాని కి నారింజ కాయల సైజు లో ఉండేవి సల్లు. నేను