సుబ్రమణ్యానికి ఆమెనెలా సముదాయించాలో అర్థం కాలేదు. “బాగానే ఉందమ్మా వరస! నేనేదో సరదాకోసం అడిగితే నువ్వు దాన్నింత సీరియస్ గా తీసుకుని ఏడుస్తావనుకోలేదు. అయినా శ్రావణీ! ఎందుకనో నాకు చిన్నప్పటినుంచీకూడా ఆడవాళ్లమీద అపరిమితమయిన జాలి. అన్నివిధాలుగానూ మగవాళ్లు ఆడవారికి అన్యాయాలు చేస్తూ వారిని అణగదొక్కేస్తున్నారనీ ….ఆడదాన్ని బానిసలా వాడుకుంటున్నారనీ అనిపిస్తుంది నాకు ఇప్పటికి కూడా. నేటి స్త్రీ అన్నివిధాలా పురుషులతో పోటీ పడుతున్నాకూడా నా మటుకు నాకు ఆడవాళ్లకి ఇంకా అన్యాయం జరుగుతుందనే భావిస్తున్నాను”

“ఇంత పోటుగాడివని తెలిస్తే ఏనాడో నీతో దెంగించుకునేదాన్ని మామా…జీవితంలో మొదటిసారిగా దెంగుడులో ఉన్న సుఖమేంటో తెలిసింది…మా అత్త ఎంత అదృష్టవంతురాలో ఇంత మొనగాడిని కట్టుకుని ఇన్నేళ్లు తెగ సుఖపడింది” అంది ఉమ పరవశించిపోతూ. గిరినాయుడు ఆమె మీదనుంచి లేచాడు…బుగ్గలు కొరికాడు…పెదవులు ముద్దాడాడు..సళ్లు పిసికి పిసికి వదిలాడు.. “ముసలిదానితో సుఖంలేక ఛస్తున్నాను…చాలా రోజులకి నువ్వు దొరికావే ఉమా” అన్నాడు గిరినాయుడు ఆనందంగా….

“ఆ అదృష్టం ఏ మగాడికీ లేదు గానీ, ముందు మాత్రం వాటిమీద పడతాయి కళ్లు. అవి గుండ్రంగా,ఎత్తుగా, నిక్కబొడిచినట్లు కనబడ్డంతో అమాంతం జాకెట్ విప్పి చూస్తే బంగారపు రంగులో బంగినపల్లి మామిడి పళ్లలా ఉన్న …..మీ రెండింటినీ…” “బంగారపు రంగంటే …నల్లగా తారుడబ్బాలా ఉన్న ఆడదానివి కూడా బంగారపు రంగులోనే ఉంటాయా?” “అబ్బబ్బ..మూడ్ దిగిపోయింది నాకు…నల్లదాని గురించి కాదు.,….మీగురించి చెప్తున్నా…అమాంతం మీ రెండింటినీ రెండు చేతులనిండా తీసుకుని