ఆదివారం మధ్యాహ్నం భోజనం చేసి టివి చూస్తు కూర్చున్నాను. ఎదురుగా రూప! తను మా పక్కింట్లో ఉంటోంది. “మా ఇంట్లో టివి పాడైంది. ఓ సీరియల్ మిస్ చెయ్యకుండా చూస్తాను.మీరేమీ అనుకోనట్లైతే మీ ఇంట్లో చూడొచ్చా?” అడిగింది. ప్లీస్, రండి లోపలికి. కూర్చోండి అని సోఫా చూపిస్తు రిమోట్ తన చేతికిచ్చాను. తనేదో ఛానల్ పెట్టి సీరియల్ చూడ్డంలో మునిగిపోయింది. నేను మరో సోఫాలో పేపర్ చదువుతూ కూర్చున్నాను. అప్పుడప్పుడూ తను ఓరకంట నావైపు చూడడం గమనించకపోలేదు.

“అబ్బా! ఏం కుర్రాడ్ని తెచ్చారండీ! ఎంత గొప్పగా దులుపుతున్నాడు బూజు! పెద్ద దుడ్డుకర్ర చేతి లో పట్టుకొని దుమ్ము దులిపేస్తున్నాడు.మంచి పనితనం ఉంది ఈ కుర్రాడి కి” అంటూ అంకుల్ తో ఫోన్ లో మాట్లాడుతోంది మధు ఆంటీ.అవతల నుంచి అంకుల్ ఈ రోజు రాత్రి బాగా ఆలస్యంగా వస్తానని చెపుతున్నాడు ఫోన్ లో. మధు ఆంటీ నా బుగ్గ మీద ఆనందం తో గిల్లుతూ “అలాగేనండీ.. నాకు భయం లేదు.. ఈ పిల్లాడు ఉన్నాడు కదా..

పెళ్లి అయిన పది రోజులకు నగేష్ నాకు ఫోన్ చేసాడు. ఏరా ఎలా వుంది కొత్త లైఫ్ అని అడిగాను. ఏమి చెప్పమంటావురా… నేను ఒక నెల అమెరికాకు కంపెనీ పని మీద వెల్లాలి రా. ఏమి చెయ్యాలో అర్తం కావటం లేదు. మా మేనేజర్ నేను వెల్లనంటే ఒప్పుకోవటం లేదురా, తప్పేట్టు లేదురా అన్నాడు. ఇంతకీ ఎప్పుడు వెల్లాలి అని అడిగాను. ఇంకో వారం రోజులలోరా… సుష్మాని వదలి వెల్లాలంటే కస్టంగా వుంది అని ఫోన్