నా పేరు మహేష్ . నేను మార్కెటింగ్ మేనేజర్ గా ఏం ఎన్ సి కంపెనీ లో పనిచేస్తున్నాను . నా ఉద్యోగంలో ఎక్కువగా జర్నీ చేయవలసి ఉంటది . హడావుడిగా

నీరజకి అప్పుడే 15 ఏళ్ళు నిండాయి, లేత మొగ్గ. తల్లి చాటు పిల్ల, నీరజ కి అన్నీ వాళ్ళ అమ్మే.అమ్మ ఎలా చెబితే అలా వింటుంది. నీరజ తల్లిశ్వేతా చాలా చురుకైన

మర్నాడు ఇంట్లో అందరితో మాట్లాడుతున్నాను కాని ఏ పని మీద ధ్యాస పెట్టలేక పోయాను. ఎమి చేసినా, రాత్రి జరిగిన సంఘటనలే కళ్ళ ముందు కదలాడుతూ ఉండీ నాలో నేనే మురిసిపోతూ

ప్పుడే స్నానం చేసి వంటికి టవల్ చుట్టుకుని బాత్రూం లో నుంచి బెడ్రూం లోకి వచ్చింది శ్రావణి.ఆమె బాడీ నుంచి మైసూర్ శాండల్ పరిమళాలు రూం నిండా వ్యాపిస్తున్నాయి. ఆ టవల్

ఆలస్యం అయిపోయిందని హడావడిగా కారు దిగి నా క్లినిక్ వైపు పరిగెట్టాను. అప్పటికే ఒక అరడజను మంది పేషెంట్స్ నా కోసం ఉన్నారు. నన్నుచూసి తెలిసిన మొహాలు లేచి నిలబడ్డాయి గౌరవం

“హాయ్” గదిలోకి అడుగుపెట్టిన రమ్య ని చూస్తూ పలకరింపుగా నవ్వాడు వినోద్. అది వారి మొదటి రాత్రి. ఆర్బాటంగా ఐదు నక్షత్రాల హొటల్ లో ఏర్పాటుచేసిన శోభనానికి గది అందంగా అలంకరించారు.

“ఓరేయ్ అల్లరి చెయ్యకుండా నోరు మూస్కోని చదువుకోండి” చిరాకుగా స్టూడెంట్స్ ని అరిచింది కవిత. చాటుగా కబుర్లు చెప్పుకుంటున్న స్టూడెంట్స్. లెక్చరర్ అరిచేసరికి అతి కష్ఠం మీద ఇంగ్లీష్ బుక్స్ మీద

నేను ఇంటర్ చదువుతూ హాస్టల్ లో వుంటాను. అయితే ఒక రోజు మా మామ వురికి వెళ్తూ, మా అత్తకి దాని కూతురుకి తోడుగా వాళ్ళ ఇంట్లో వుండమని చెప్పి వెళ్ళాడు..

అది డిగ్రీ కాలేజీలో నా మొదటి రోజు, నాలుగు నెలలు ఆలస్యంగా జాయిన్ అయ్యాను. కాలేజీ ప్రిన్సిపల్ని కలసి నాకు సంభందించిన అన్ని certificates ఇచ్చి నా క్లాసురూముకి వెళ్ళాను. అందరు

నా పేరు స్మిత. మా ఇంట్లో ఫోన్ మోగగానే ఎత్తి “బాస్ పది నిమిషాల్లో ఆఫీసులో వుంటాను” అని చెప్పి ఆఫీసుకు బయలుదేరినాను. బాసు గొంతు చాలా కోపంగా వుంది.సాధారణంగా ఎప్పుడు